Meid met een missie

Anne van Dijk - Volleyball

Meid met een missie

"Ik was nog kind. Las nog geen berichten over misbruik of seksueel grensoverschrijdend gedrag." Anne van Dijk was nog maar dertien, maar tóch resoluut, toen zij tijdens het passen van een beachvolleybalsetje de telefoon van haar door iedereen geliefde trainer onder de deur van het kleedkamerhokje ontwaarde. Ze wilde direct aangifte doen bij de politie. "Ik weet nog dat een agent aan de deur kwam en zei: 'welkom in de grote mensenwereld, Anne'. Op dat moment kijk je hem nog verbaasd aan, maar later ga je goed begrijpen wat hij destijds bedoelde."

Haar moeder belde met sportkoepel NOC*NSF, waar zij - toen nog - geen gehoor vond. "We konden beter geen aangifte doen bij de politie, 'want dan kom je in een vreselijk traject', was het advies." Tijdens het negen maanden durende onderzoek sliep de tiener uit angst bij haar ouders op de kamer en mocht het gezin er met niemand over praten. Maar andersom gebeurde dat ook nauwelijks. Slechts een enkeling betuigde steun. "Mensen liepen van me weg, ik voelde me genegeerd door mijn omgeving. Terwijl ik dacht een goede daad te hebben verricht."

Het is schrijnend dat onderzoekscijfers hebben uitgewezen dat één op de acht sporters te maken heeft gehad met seksueel grensoverschrijdend gedrag. En het vormt wellicht nog maar het topje van de ijsberg. Want is het ook niet zo dat de sporter zijn of haar eigen grenzen overschrijdt? Door niet te (durven) spreken over die aanraking, over die verbale opmerkingen of dat ernstige vergrijp. Anne deed dat wel, maar door de reactie van haar omgeving werden zelfs de grenzen van haar eigen geloofwaardigheid opgerekt. "Klopte het wel wat ik heb gezien en daarna heb geroepen?" Twijfels, die ontstonden omdat er veel vraagtekens leefden onder de mensen in haar woonplaats. Terwijl Anne het slachtoffer was. In de rechtszaal bleken haar integriteit en haar handelswijze de juiste.

"Ik had het dus goed gezien. Het bleek dat hij al tien jaar bezig was met het maken van naaktopnames, ook van jongens. Misschien heeft iemand daar ook iets van geweten, maar niets van durven zeggen. En dat neem ik anderen niet kwalijk. Ik sta er in ieder geval zo in dat het een ander niet meer mag gebeuren en ik er daarom iets van móest zeggen en die melding móest maken."

Wil jij je verhaal delen?

Blijf er niet mee rondlopen. Je hoeft het niet voor jezelf te houden of weg te stoppen uit schaamte, angst voor het breken van je sportcarrière of je plezier in de sport. Breng je verhaal naar buiten en vertrouw op jezelf dat het goed is om te doen. We zijn er om naar je te luisteren en je te helpen!

Mede mogelijk gemaakt door